zelfliefde, kies voor jezelf
Persoonlijk

Zorg voor jezelf, kies voor jezelf

Zorg voor jezelf, kies voor jezelf, want niemand anders doet het. Kies waar jij blij van wordt, altijd!

Werken. Het is iets wat erbij hoort. Voordat ik ziek werd werkte ik 24 uur in de week. Ik vond het leuk en wist goed balans te houden met de tijd samen. Ik voelde me beter als mama, als ik ook deed waar ik zelf blij van werd. 
Wil je meer lezen over de tijd voor nu? Lees dan deze eerste blog, of deze over het begin herstel.

Na het ziek zijn ben ik begonnen met mijn werk weer op te bouwen. Ik was net een maand begonnen met een nieuwe baan toen de diagnose kwam. Ik moest dus eigenlijk opnieuw ingewerkt worden en alles leren. Wat baalde ik als ik twee uur was geweest en weer naar huis moest,omdat het meer dan genoeg was. Thuis ging ik slapen om weer bij te komen. 

En nu?

Nu een klein jaar na de eerste werkdag, werk ik nog steeds maar acht uur. Nog steeds, want niet iedereen vindt dat het hard genoeg gaat. Ik schrijf bijvoorbeeld wel, dan kan werken toch ook? Schrijven is voor mij afleiding, mijn zinnen verzetten of juist mijn gevoel eruit gooien. Daarnaast heb ik een ontzettend lieve man die mijn geschreven woorden wel eens overtypt. Ik heb cognitieve schade, waardoor concentreren op 1 ding gewoon wel eens lastig is, vooral als dat op een beeldscherm is. 

Dat laatste is de reden dat ik meerdere gesprekken heb gehad met diverse hulpverleners, want ik wil weer als ‘normaal’ mens deelnemen aan dingen als werken. 
Gezien mijn achtergrond en scholing als preventie assistente in een tandartspraktijk kwam de keus al snel bij die functie. Het is afwisselend werk, patiënten halen, gesprekken voeren, patiënten iets leren en motiveren, gebitsreiniging uitvoeren en uiteindelijk een klein moment invoeren op dat beeldscherm. 

Toeval bestaat wellicht, want ik kreeg een uitnodiging op mijn LinkedIn. Het balletje is toen snel gaan rollen en na een open en eerlijk gesprek, kan ik nu zeggen.

Ik heb een nieuwe baan! 

Ik kijk er naar uit om patiënten iets te leren en te motiveren. Maar ook om mezelf weer te vinden en rust en balans te creëren tussen werk en privé. 
Weer ‘normaal’ zijn, maar vooral mijn blije zelf in een 2.0 versie, want ik zal moeten accepteren dat de persoon voor de ziekte, niet dezelfde kan zijn als wie ik nu ben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *