Geen categorie

“Smullen geblazen” deel 2

Vandaag deel 2 van het korte feelgood verhaal “Smullen geblazen” voor jullie op de blog. Eerst nog weten hoe het verhaal begint? Hier vind je deel 1.

Liever downloaden als e-book?

De dagen vliegen voorbij. Ze bezoeken diverse evenementen in Nederland en komen tussendoor langs Henk, om voorraad te halen. Ze draaien er thuis een wasje door en gaan dan weer onderweg in de truck. De samenwerking tussen Thomas en Alice gaat voortreffelijk. Ze vullen elkaar aan en draaien steeds sneller de hoeveelheid klanten erdoorheen. Mensen hoeven minder lang te wachten, waardoor haar succes toe lijkt te nemen en ze dus steeds meer verkopen per evenement hebben. Duitsland staat deze week op het programma en de eerste twee evenementen waren een succes. De laatste zo goed, dat ze nu door hun voorraad heen zijn. Ze zitten helaas te ver weg om even langs Henk te rijden en in overleg gaan ze in Duitsland op zoek naar de juiste benodigdheden. Thomas heeft de truck voor een grote supermarkt met slagerij geparkeerd waar hij op zoek gaat naar de ingrediënten die ze nodig hebben. Alice checkt haar telefoon, helaas nog geen uitslag van de examens. Ze laten lang op zich wachten. Thomas komt terug met in Alice haar ogen een nogal klein tasje. ‘Komen ze de rest brengen?’‘Ze hebben onze benodigdheden niet…’ ‘He shit. Tijd om iets anders te bedenken lijkt me?’‘Jij bent de positieve van ons twee. We hebben nog maar een paar uur.’ ‘Ik bel de B&B, ze hebben een grote keuken, die mogen we vast wel even gebruiken om te testen als we onze testen achterlaten voor hen om op te eten. Jij gaat terug naar de slagerij en haalt allerlei soorten rundvlees. Dan ga ik direct na het telefoontje de supermarkt in voor de resterende spullen.’ Het telefoontje is snel gepleegd, uiteraard vindt niemand het een probleem wanneer er eten gekookt wordt en je het daarna lekker mag opeten. Alice haast zich de supermarkt in en probeert zich het perfecte streetfoodmenu voor te stellen. Dat is best lastig, want hun eigen burger komt steeds weer naar boven, waardoor het water in haar mond loopt. Waarvan loopt het water je nog meer in de mond? Waar kan je echt zin in hebben? Alice haar gedachten blijven maar ratelen. Totdat. ‘Natuurlijk Kaas!’ Een aantal mensen kijkt haar verbaasd aan. Hardop praten blijft raar, zeker als je dat ook nog eens in een andere taal doet. Na haar eureka moment komen er nog een aantal voorbij. Nu maar hopen dat Thomas het ook ziet zitten. Hij is de chef.Thomas stalt zijn producten uit over het aanrecht en dan is Alice aan de beurt. ‘Ik weet het niet Alice. Ik zie het niet.’ ‘Jij hoeft niets te zien. Ga maar zitten en… kijk hier pen en papier. Ga maar brainstormen. Ik ga even wat uitproberen.’ Na een kleine twintig minuten roept Alice uit het niets ‘klaar!’. Een stomverbaasde Thomas kijkt haar vragend aan. ‘Hoezo klaar? Heb je iets bedacht wat kan werken?’ ‘Ga zitten en laat het me weten. Eerst komt nummer één. Een brioche broodje met sla, tomaat en augurk, daar bovenop een runderburger gemaakt van rundergehakt, met een plakje kaas, de herkenbare in bier gestoofde uien afgetopt met een hamburgersaus én een spiegelei.’ ‘Wauw! Als dit net zo lekker smaakt als het eruit ziet…’ Thomas probeert de burger in zijn mond te stoppen, dat lukt net. Gelukkig, anders was het geen fijne streetfood. De dooier loopt uit en mengt zich met de hamburgersaus, een klein spoortje loopt op Thomas zijn wang. Wat zou Alice dat graag even weg likken, om hem dan te zoenen. Ze schudt haar hoofd om de gedachten te verdringen. ‘Dit…is…’ neemt nog een hap ‘te goddelijk Alice.’ Thomas geniet zichtbaar van de burger. Zijn wangen zijn gevuld en hij blijft zeggen hoe goddelijk het is. ‘Dan nu nummer twee.’ Wederom zet Alice een goed gevuld bordje op tafel. Thomas neemt een hap en kijkt haar verbaasd aan. ‘Dit is goed, niet perfect, maar hoe bedenk je het?’ ‘Dit is voorgegaard uit de supermarkt. Toen ik het zag wist ik het gelijk. Pulled pork is momenteel zo’n rage, maar als “Beefheart” kunnen wij dat natuurlijk niet gaan verkopen en dan onderscheiden we ons ook niet echt van de rest. Maar met pulled beef daarentegen, blijven we trouw aan onszelf. Gecombineerd met een Griekse salade, feta en tzatziki op een taco, denk ik dat dit echt goed kan gaan werken.’ ‘Allereerst moeten we nu snel naar de slager. Daarna rijden we al op tijd naar het terrein, want de kamado moet aan. We zullen voor kleinere stukken moeten gaan, anders krijgen we er nooit op tijd pulled beef van.’ ‘Er zijn nog wel restjes van de wraps die we hadden toch? Veranderen we het menu gewoon wanneer het klaar is.’ ‘Yes, nu snel naar de supermarkt en de slager. Let’s go!’ Al snel hebben ze de spullen verzameld en haasten ze zich naar hun kamer om de werkkleding aan te trekken. Het is een warme dag dus het is even wennen om een spijkerbroek over je verhitte benen te trekken. Wanneer Alice naar Thomas zijn kamer wil lopen, komt ze de eigenaresse tegen. ‘Entschuldigung. Die Küche?’ ze wijst naar de keuken, waar Alice zo te zien nogal een rommel heeft achtergelaten. In haar beste Duits biedt ze haar excuses aan en ruimt het snel op. Thomas heeft zich nog niet laten zien, dus ze besluit even polshoogte te nemen. Ze hoort hem praten, maar tegen wie? Ze tikt op de deur, maar dat lijkt hij niet te horen. Voorzichtig drukt ze de klink naar beneden, de deur zit niet op slot waardoor ze naar binnen kan. Hij is aan de telefoon. ‘Waarom bel je me nu? Ik zit in een ander land, ben continu onderweg… Ik wou dat je eerder…’ Zachtjes sluit Alice de deur en loopt weer richting de keuken. Zou hij terug naar zijn ex willen? Maar hij was er zo kapot van… Of zou het iemand anders zijn? Waarschijnlijk kan dat gesprek nog wel even gaan duren. Ze besluit de beloofde burgers voor de eigenaren te maken. Op het moment dat ze de borden opgemaakt heeft, komt Thomas binnengerend. ‘Ik ben er. Zullen we gaan? Je hebt toch nog de burgers gemaakt zie ik? Sorry dat het even duurde, ik stond zo fijn onder de douche.’ ‘Geen probleem, ik breng deze even, rij jij de truck maar vast voor.’ Blijkbaar wil hij het niet hebben over het telefoongesprek. De eigenaren zijn super blij en bedanken voor de heerlijke lunch. Het was geen probleem voor hen die rommel, maar ze verwachten nog meer gasten en dan oogt het niet echt gezellig zo’n keuken. Na nogmaals haar excuses te hebben aangeboden,haast Alice zich naar de truck. Ze is zo benieuwd hoe deze avond gaat lopen.

***

Ze rijden het festivalterrein op. Het is een immens groot veld met diverse podia en een horecaplein. Ze krijgen een plekje aangewezen tussen een truck met sate en een truck met allerlei kipgerechten. Thomas probeert de truck in het plekje geparkeerd te krijgen. Alice heeft geleerd in deze weken om dan haar mond te houden. Mannen vinden het nooit leuk om aanwijzingen te krijgen, maar Thomas spant de kroon. Als hij al mopperend eindelijk geparkeerd staat, springt Alice uit de truck. Het is een hete dag, de truck heeft geen airco en elk briesje die ze kan pakken wil ze hebben. Het was gelukkig een korte trip vanuit de B&B. Thomas begint met het aansteken van de kamado. De stukken rundvlees moeten er snel op, om vandaag nog pulled beef te kunnen serveren. Alice past de menukaart aan op het krijtbord. Het is even improviseren en ze vindt het enorm spannend of deze gerechten een succes zullen zijn. ‘Hey girl, what do you serve?”Hai! We are “Beefheart”, so what do you think?’ ze knipoogt naar de vrouw.’You’re a funny one. It’s nice to have you as our neighbour. We are “The Chicks”.’ Het is een bijzondere wereld, die foodtrucks, maar die fantastische namen maken het helemaal af. Ze kan een lach niet onderdrukken. Na wat smalltalk gaan ze ieder hun eigen weg en starten met de mise en place. De bands zijn aan het inspelen en de organisatie maakt een ronde over het terrein. Vanavond start het driedaagse festival. Ze organiseren het niet voor het eerst, maar het blijft altijd spannend begrijpt ze uit het gesprek met een van de organisatoren. In verband met de hitte, hebben ze bijvoorbeeld extra waterpunten moeten installeren en hebben ze wat extra EHBO-ers ingeschakeld. Over een kleine twee uur worden de hekken geopend. De naastgelegen camping is al geopend dus de kans is aanwezig dat zij straks richting het horecaplein komen, aangezien dat vanaf de camping toegankelijk is. Alice brengt Thomas op de hoogte. ‘Ik heb die pulled beef dan echt niet op tijd af en ik moet nog dit snijden en…”Thomas!,’ kapt Alice hem af. ‘Stop met dat gestress. Zo ken ik jou niet.’Hij krapt achter zijn oor en kijkt naar de grond. ‘Ik zit even niet lekker in mijn vel.”Komt dat door dat telefoongesprek?’ Shit, ze weet helemaal niets van een telefoongesprek. ‘Welk telefoongesprek Alice?’’Ik wilde je komen halen, je deur was open, ik wilde niet afluisteren, maar je leek zo van slag…”Doe niet alsof je weet waar het gesprek over ging.”Dat doe ik ook niet, ik wil alleen niet dat je werk eronder lijdt en dat je ook eens gaat genieten van dit avontuur.’ Thomas laat het mes op het aanrecht vallen en zucht. ‘Ik wil ook genieten van dit. Alleen…ze wil me terug weet je en ik denk niet dat ik dat wil. Ik wil haar alleen niet kwetsen en zo en ach man.’ Hij knoopt zijn schort af en gooit die op het aanrecht. ‘Ik moet even een rondje lopen.”Ik regel het wel.’ Thomas legt een hand op haar schouder terwijl hij haar bedankt. Ze kijkt per ongeluk in zijn groene ogen en voelt een onrustig gevoel in haar buik. Geen tijd om verliefd te worden Alice, de situatie is te complex denkt ze terwijl ze schudt met haar hoofd. Rond vijven komen de eerste campinggasten het horecaplein opgelopen. Thomas is nog niet terug, maar ze hebben de voorbereidingen prima op orde, waardoor Alice het alleen af kan. Met een grote glimlach verkoopt ze de eerste burgers à la Alice. ‘Een burger Alice graag.’ ‘Hey, jij was hier net ook, ofniet?’ ‘Dat klopt, maar jouw burgers zijn fantastisch. Doe er trouwens ook maar een portie bitterballen bij, het wordt nog een lange avond.’ ‘Komt voor elkaar, neem maar even plaats.’ Ze controleert hoe ver het staat met de pulled beef, die lijken goed uit elkaar te vallen. Ze trekt de eerste uit elkaar en belegd de taco met tzatziki en de salade daarbovenop de pulled beef en nog een streep tzaziki. ‘Kijk eens, van het huis. Jij mag proeven, omdat je zo enthousiast bent over de burger.’ De jongen, of man eigenlijk, kijkt haar verbaasd aan. ‘Wauw, dit ziet er heerlijk uit. Wat is het?’ ‘Proef maar en laat me weten wat je vindt.’ De drukte op het terrein begint toe te nemen, Thomas is nog steeds niet terug en Alice begint zich een beetje zorgen te maken. Ze legt weer een aantal burgers op de grill en vult de bakjes met de broodjes en de salade. Het zweet druipt bijna van haar voorhoofd, maar ze is op tijd met de theedoek om het weg te vegen. De temperatuur is niet te harden, zeker niet met alle apparatuur in de truck. ‘Mevrouw Alice! Dit is echt fenomenaal! Zo lekker, ongelofelijk. Komt dit op het menu?’ ‘Dank u wel! Heel goed te horen, dit komt inderdaad op het menu. Ik ga het bord zo aanpassen. Hier zijn trouwens uw burger en de bitterballen. Geniet ervan.’ Met een beetje geluk hebben ze in ieder geval een vaste klant dit weekend. ‘Hoi.’ ‘Hey Thomas, je bent er weer. Neem jij de grill over, dan pas ik snel het krijtbord aan en dan kunnen we ook de taco’s serveren.’ ‘Kunnen we even praten?’ ‘Na de drukte oke, kom er is werk aan de winkel.’ Alice lijkt nonchalant, maar waar zou hij het over willen hebben? Het was niet netjes van haar om hem af te luisteren, maar zo erg dat hij er een gesprek over wil hebben is het toch niet? Of zou hij tot een andere conclusie zijn gekomen? Haar buik kriebelt weer een beetje van binnen. De drukte op het horecaplein blijft toenemen, vermoedelijk zijn de hekken van de daggasten ook open gegaan. Het evenement begint met een aantal kleine bands, niet de headlines waar de meesten voor gekomen zijn. Het horecaplein is dan een goede plek om alvast in de sferen te komen, de zon staat hoog aan de hemel en is nog steeds warm, de grills en barbecues verspreiden heerlijke houtskool geuren, gemengd met vleesgeuren om van te watertanden. De zomerse cocktails en andere dranken, de zoete lekkernijen, maar ook de vlaggetjes, de loungeplekken en de eerste bands die spelen maken het ontspannen zomergevoel helemaal af. Als er tijd is, voelt Alice wel iets voor een pauze. Lekker iets eten en genieten.

***

Voor hun gevoel pas uren later, lijkt het rustiger te worden. De eerste headline speelt zometeen en dat is waarom de meeste mensen gekomen zijn. ‘Kunnen we nu praten?’ ‘Thomas!’ Een vrouw komt wild zwaaiend naar de foodtruck gerend.‘Fuck…dat is haar Alice.’ ‘Sandra, wat doe jij hier?’ ‘Je zei dat je het zo druk had en ik zocht op de site op waar je nu bent en tadaa hier ben ik. Ik wil wel een lekkere burger van je tijger.’ Beschaamd kijkt Thomas naar Alice,’Zullen we even ergens gaan zitten Sandra?’‘Wat een topwijf heb je bij je, heb je echt tijd om even samen te zijn? Dit is echt zo fijn. Super bedankt ehm…Anita!’ ‘Alice…’ fluistert Alice. Wauw die vrouw is veel, heel veel. Ze snapt ineens de teruggetrokken Thomas. Zij is overheersend, damn. Alice besluit alvast wat dingen op te ruimen en weer voor te bereiden voor de nieuwe drukte. Dronken mensen zijn hongerige mensen. Snel checkt ze nog even haar telefoon. Een aantal nieuwe volgers op instagram, maar ook een mail van school. Haar vinger blijft even boven de knop hangen, maar dan drukt ze hem snel in. Haar ogen schieten heen en weer van links naar rechts en daar staat het, van harte gefeliciteerd, u bent geslaagd voor de opleiding interieur vormgever. Verbaasd kijkt ze naar het scherm, ze heeft het gewoon gehaald, ze is afgestudeerd. Het lijkt een beetje binnen te komen en Alice staat de dansen van geluk. ‘Leuk nieuws Chef Alice?’ ‘Sorry, ik liet me even gaan. Heel leuk nieuws. Maar heb je nu alweer trek?’ ‘Nee, ik kwam vragen of je zo even pauze hebt.’ ‘Als mijn collega terug is wel, maar we kunnen hiervoor wel even zitten als je wilt?’ Alice gebaart naar de loungeplekken vlak voor de truck. Zo kan ze een oogje in het zeil houden. ‘Graag.’ Alice stopt haar telefoon weg, even twijfelt ze of ze haar schort af zou doen. Toch maar niet, dan kan ze sneller weer aan het werk. ‘Nou daar zitten we dan. Moet ik nog iets te eten voor je pakken? Je komt vast niet zomaar deze kant op terwijl “Rina” speelt. Zo heet de artiest toch?’ ‘Blijf even rustig zitten chef Alice. En inderdaad Rina speelt momenteel.’‘Wat een mooie dag he, waar kom je eigenlijk vandaan?’ ‘Doe je nu een poging tot small talk?’Alice haalt haar staart los en maakt hem vervolgens weer opnieuw. ‘Ik mag op zijn minst weten hoe je heet toch?’ ‘Ramon.’ ‘Aangenaam kennis te maken, Ramon.’ Hij schuift wat op de bank en komt dichter bij haar zitten. ‘Laten we er niet omheen draaien, ik vind je aantrekkelijk Alice.’ Even plopt het beeld van de man in Groningen bij haar op, die was opdringerig. Ramon ook, maar ze vindt het ergens wel prettig. Het is fijn dat een man haar ziet staan en initiatief neemt. Op Thomas hoeft ze niet te wachten, die is straks vast weer helemaal happy met zijn Sandra. Maar wat als deze Ramon net zo’n gekkie blijkt als die man in Groningen? Ze besluit haar gedachten te negeren, misschien is hij juist wel super leuk.‘Dat is lief. Jij mag er ook zijn.’ Hij houdt zijn hoofd scheef en kijkt naar haar lippen. Ze kijkt naar zijn lippen, mooie volle lippen, iets roder door de zon. Ze is benieuwd hoe die lippen zoenen. Alleen ziet ze uit haar ooghoeken een klant verschijnen. ‘Sorry Ramon, klant is koning.’ Ze springt op van de bank en loopt weg. In plaats van dat Ramon weer richting de podia gaat, blijft hij zitten. Alice kan het niet laten om af en toe even naar hem te kijken. Blonde korte haren, strak geschoren in de nek en een getrimd baardje. Hij draagt een zonnebril die hem iets mysterieus geeft. Blijkbaar ziet hij haar kijken, want hij doet z’n bril omhoog en knipoogt naar haar. Ze voelt haar wangen kleuren en richt zich snel weer op de klanten en de grill. Hij is leuker dan ze dacht. Ze voelt een hand op haar schouder en schrikt er een beetje van. ‘Rustig, ik ben het.”Fijn dat je weer terug bent. Ik neem even pauze. Doei!’ Alice trekt haar schort af en gooit hem achter op het aanrecht. Een stomverbaasde Thomas probeert nog iets te zeggen, maar Alice is er al vandoor.’Zullen we een rondje doen, Ramon? Ben wel benieuwd wat voor lekkers ze allemaal hebben.’ ‘Het lekkerste loopt hier naast me chef.”Jij bent cheesy…”Dol op kaas inderdaad, vooral op een burger à la Alice.’ Alice stoot hem tegen zijn schouder. ‘Hou op gek.’ Ze huppelt voor hem aan over het terrein. ‘Wat kiezen we, zoet of hartig?’ ‘Hmm gezien jij de hele tijd in barbecue lucht staat iets zoets?’ ‘Schiet op dan, ik heb echt hele erge trek.’ Alice huppelt maar door terwijl Ramon er bescheiden achter aan loopt. ‘Pak me dan, je kan me toch niet krijgen.’ ‘Alice, ik ben cheesy maar jij…’Hij gooit zijn gene overboord en rent achter haar aan Hij pakt haar bij haar middel en draait haar in het rond. ‘Is er een prijs voor als het wel lukt zoals nu?’ Alice draait zich om en drukt zich tegen Ramon aan. Ze gaat met haar hand over zijn gezicht en strijkt met haar vingers over zijn lippen. ‘Je handen ruiken zelfs naar barbecue.’ ‘Ramon, ssst. Ik doe een poging liefdevol te zijn.’ Ze drukt haar wijsvinger op zijn lippen om haar woorden kracht bij te zetten. Haar hand gaat verder onder zijn kin en ze trekt hem naar zich toe. Haar tong gaat over haar lippen en dan drukt ze haar lippen op de zijne. Langzaam opent hij zijn mond, ze volgt zijn voorbeeld en hun tongen vinden elkaar. Een warmte stijgt op in Alice haar buik en in het plekje onder haar buik. De zon maakt haar extra gevoelig voor intimiteit en na de hele ongezellig reis probeert ze alles even achter zich te laten. Gepassioneerd trekt Ramon, Alice steeds steviger tegen zich aan. Zijn handen gaan voorzichtig over haar onderrug en heel even over haar billen. Hij verbreekt de zoen en zet de zonnebril op zijn hoofd. ‘Je bent mooi Alice, heel mooi.’ Verlegen zet Alice een stap achteruit. ‘Kom, we gaan iets te eten voor je regelen. Ik zag een truck met “waffles on a stick”. Iets voor jou?’‘Perfect.’ Voorzichtig pakt Alice zijn hand en samen lopen ze richting de truck. Ramon besteld er eentje voor haar met caramel en chocolade. Het is een grote wafel op een stok, eigenlijk een soort cake pop, maar dan met een hele wafel erop, gedoopt in chocolade en besprenkeld met caramelsaus. ‘Wauw Ramon, even serieus. Heb je dit geproefd?’ ‘Nee, laat me eens proeven.’ Alice steekt haar wafel vooruit om te delen, maar Ramon drukt zijn lippen op de hare en gaat met zijn tong op verkenning uit. Te snel gaat zijn hoofd weer achteruit, hij likt over zijn lippen. ‘Je hebt gelijk, goddelijk.’ Hij pakt haar hand en trekt haar mee naar een van de loungeplekken. ‘Even pauze Alice. Volgens mij heb je de hele avond al hard gewerkt. Team honger komt vast zometeen nog even voor ze naar bed gaan, dus straks nog genoeg te doen. Zal ik een smoothie voor je halen?’ ‘Ben jij wel echt?’ verbaasd trekt Alice een stuk wafel eraf en stopt het in haar mond. Een kus op haar wang fluistert.’Ja dat ben ik.’ Ze kijkt hem aan, nu hij zijn zonnebril heeft afgedaan ziet ze zijn helderblauwe ogen. Ze hebben de kleur van een oceaan, waar je helemaal in kunt verdrinken. ‘Aardbeien chef?’ ‘Heerlijk!’ Ze nestelt zich in de loungestoel en laat het laatste stukje zonneschijn op haar gezicht neer dwalen. Dit is wat ze bedoelde, dit is genieten. Ze weet dat ze hier vooral is om te werken, maar een beetje lol hoort erbij. ‘Waarom was je eigenlijk zo blij?’ Ramon geeft haar haar smoothie en gaat op de stoel tegenover haar zitten. Gelukkig, denkt ze hij heeft ook wat genomen. Dan zit ze hier niet zo alleen van alles naar binnen te werken. ‘Ik ben geslaagd voor mijn opleiding.’ ‘Wat voor opleiding mysterica?’ ‘Sorry.’ Alice lacht. ‘Interieurvormgever.’‘Wacht. Jij bent toch niet dé Alice van Homebyalice ?’ ‘Jawel, is dat niet goed?’ ‘Mijn zusje is echt dol op je account. Alles qua Do It Yourself inspiratie probeert ze uit. Haar huis staat echt vol met woontips van jou.’‘Ik weet even niet wat ik moet zeggen.’ ‘Ik wel, je bent mooi.’‘En jij nog steeds cheesy.’ ‘Speaking about. Moet jij niet terug naar de truck?’ ‘Wel zo netjes he. Kun jij weer terug naar de podia.’ ‘Alleen zolang ik je naar je logeeradres mag brengen.’ ‘Afgesproken.’ Hand in hand lopen ze naar de truck. Uit het zicht duwt Alice nog vluchtig een zoen op zijn mond en dan lopen ze elk in hun eigen richting. Misschien ziet ze hem nooit weer, maar man wat is het een leuke avond.

***

Team drunk en hungry is groter dan Alice had gedacht. Bij terugkomst was de sfeer in de truck grimmig, alleen lijkt het haar iets minder te deren. Sandra was nergens te bekennen, dus ze hoopt dat hij haar afgewimpeld heeft. Die vrouw heeft last van stalkgedrag, ze moest al weten waar hij was want ze heeft dit nooit in dat korte tijdsbestek vanaf dat telefoontje kunnen regelen. Er zijn steeds een aantal klanten geweest, dus tijd om het gesprek te voeren, hebben ze nog niet gehad. Eindelijk kan Alice rond middernacht beginnen met opruimen en schoonmaken, zodat ze morgen weer een frisse truck hebben. ‘Kunnen we praten?’ ‘Thomas, het was nooit mijn bedoeling om je gesprek af te luisteren. Ik wilde gewoon weten of je al klaar was. Als je daar last van hebt, dan spijt dat me.’ ‘Ik ben verliefd op je.’ ‘Je bent…Wat? Huh hoezo?’ Alice haalt haar schouders op en kijkt met grote ogen rond. ‘Verliefd?’ ‘Goed verborgen he?’ ‘Dit komt als een donderslag bij heldere hemel. En Sandra? Die is ook in het spel…’ Alice slaat haar armen over elkaar en leunt met haar rug tegen het aanrecht. ‘Sandra…ja daar moeten we het wel over hebben. Zij zit in mijn kamer in de B&B.’ ‘Oh mijn god Thomas, ik moet naar je verhaal luisteren over verliefd op mij zijn en vervolgens kruip je zometeen bij haar onder de lakens?’ Precies op dat moment wordt er op de deur van de truck geklopt. ‘Ben je klaar om te gaan?’ ‘Yes, moment ik kom eraan.’ Alice pakt haar tas, Thomas grijpt haar bij haar bovenarm. ‘Zou je dat wel doen? Meegaan met een vreemde, je weet nog in Groningen…’ ‘Laat me los.’ sist Alice. ‘Wij spreken elkaar morgen. Ik ben even klaar hier. Sluit je de boel goed af?’ Zonder het antwoord af te wachten springt Alice uit de truck naar Ramon. ‘Ik had niet gedacht dat je zou komen.’ ‘Afspraak is afspraak chef.’ en hij drukt een zoen op haar wang. ‘Kom jij zo de camping weer op?’ ‘Met dit polsbandje altijd.’ Het is maar een tien minuten lopen, maar de tocht duurt iets langer. Onderweg stoppen ze een aantal keer om elkaar te zoenen en te betasten. Even twijfelt Alice of ze hem mee moet vragen naar binnen, maar wellicht gaat dat iets te snel. Ze heeft nog nooit een one night stand gehad en vind het spannend om nu te stap te nemen. ‘Ik vond het erg leuk je te mogen ontmoeten Alice en je eten ook. Behalve stijlen kan ik nu tegen mijn zusje zeggen dat je ook kunt koken. Pure perfectie.’ ‘Cheesy…’ ‘Ik meen het, je bent een mooi mens. Ga lekker slapen, morgen en overmorgen zijn lange dagen voor je.’‘Je bent lief. Ik hoop je nog te zien.’ ‘Maak je maar geen zorgen, al is het alleen voor je burger,’ knipoogt Ramon. Hoffelijk wacht hij tot ze de deur open heeft en geeft haar nog een zoen. ‘Ik zou je binnen willen vragen, maar…’‘Geen gemaar, ga lekker slapen. Het was een fijne avond. Doei!’ al zwaaiend loopt hij weg. Alice loopt naar haar kamer, wanneer ze de sleutel in het slot steekt gaat de deur van de kamer ernaast open. Sandra. ‘Anita. Ben je alleen?’ ‘Ik heet Alice en gaat je geen zak aan. Welterusten.’Sandra komt naar haar toe gelopen, het liefste zou Alice de deur dichttrekken, maar dat is niet hoe ze is. ‘Het spijt me, zoals ik tegen je deed.’ ‘Luister Sandra, je hoeft mij geen excuses te maken. Ik denk dat Thomas degene is die van jou een excuus hoort te krijgen. Zo ga je niet met mensen om. Hij is je hondje niet.’ ‘Ik hou van hem ik doe alles om hem gelukkig te maken.’ ‘Ja en dat doe je niet.’ Alice kijkt over haar schouder. Thomas is zojuist binnengekomen en richt zijn woord tot Sandra. ‘Ik heb je net verteld dat het niet werkt tussen ons. We zijn niet voor niets uit elkaar gegaan San. Je mag hier blijven, omdat je geen plek hebt om te slapen en alles vol zit door het evenement. Morgen pak je je spullen en je vertrekt.’ Hij richt zijn woord tot Alice. ‘Het spijt me dat ze je lastig gevallen heeft. Ik hoop dat je een beetje kunt slapen.’ Hij legt zijn hand gemoedelijk op haar schouder. De prikkels vliegen door haar arm rechtstreeks naar haar buik. Alice wrijft over de plek waar hij haar zojuist aangeraakt heeft. De situatie is een beetje ongemakkelijk. Aarzelend zegt Alice dat ze naar bed gaat en wenst hen welterusten. Zachtjes sluit ze de deur om andere gasten niet te wekken. Ze leunt tegen de binnenkant van de deur. Liefde is complex. Ze besluit de hele avond even af te spoelen onder de douche, maar eerst de ramen open. Wanneer ze eindelijk in bed ligt, voelt ze een zacht briesje over zich heen gaan en valt in slaap. Ze schrikt wakker van gegil. Heel even is ze gedesoriënteerd, maar dan weet ze precies wie ze hoort. Sandra. Kan die vrouw nooit normaal doen, het is midden in de nacht. Alice zoekt naar haar mobieltje en ziet dat het acht uur is. Midden in de nacht is het dus niet, maar nog steeds moet ze normaal doen. Snel trekt ze een jurkje over haar hoofd en besluit een kijkje te gaan nemen. Ze is blijkbaar niet de enige, want op de gang staan al een aantal gasten bij elkaar. Ze vraagt in haar beste Duits of iemand weet wat er aan de hand is, maar niemand weet meer dan het gegil wat ze hoorden. Op dat moment komt Thomas verwilderd uit de kamer gestoven. ‘Je gaat nu weg hoor je. Weg!’ Dan pas realiseert hij dat er mensen naar hem staan te kijken. ‘She is crazy and my stalking ex, she needs to go.’ Sandra is nog niet tevoorschijn gekomen en lijkt niet van plan om te vertrekken. Een aantal mannen besluiten de handen ineen te slaan en haar uit de B&B te zetten. Ze slaat wild om zich heen en roept van alles, maar de mannen tillen haar op. Ze zetten haar buiten en gooien haar spullen erachteraan. ‘It’s time to go missy.’ Zichtbaar opgelucht bedankt Thomas de mannen. Iedereen vertrekt weer naar hun kamer voor een vers ontbijtje. Thomas zakt op de grond en barst in huilen uit. Alice kruipt naast hem en slaat een arm om hem heen. Hij legt zijn hoofd tegen haar borst en ze streelt door zijn haren. ‘Sorry, mannen moeten niet huilen.’ ‘Wie dat zegt, spoort niet. Gooi het er maar uit.’ Hij heft zijn hoofd en kijkt Alice aan. ‘Oke hier komt het. Een aantal jaren geleden is onze relatie begonnen, het klikte heel goed. Sandra was dacht ik de liefde van mijn leven. Ze was lief, zorgzaam, leergierig, deed hard haar best voor een mooie toekomst. Ze vond mijn ouders echter niet zo leuk en heel voorzichtig is het contact tussen mijn ouders en mij daardoor steeds minder geworden. Achteraf zeiden mijn ouders dat ze me wel wilden waarschuwen, maar ik zag zo blind door liefde.’ Hij veegt met zijn arm de tranen weg. ‘Toen ik steeds vaker moest laten weten waar ik was en met wie, wilde ik de relatie verbreken, maar zij wist er steeds weer een mooie draai aan te geven. Toen zij dus met mij verbrak, was ik compleet van de wereld. Mijn vriendin kwijt, maar ook mijn ouders en vrienden. Steeds meer kwam ik erachter hoe ze werkelijk in elkaar zat en werd juist blij dat ze gebroken had. Mensen kwamen weer bij me, ik zag mijn ouders weer en ik werd opnieuw verliefd.’ ‘Hoezo stond ze nu ineens weer voor je?’ ‘Via instagram had ze gezien dat ik niet alleen met een truck rondreisde maar met jou. Haar relatie was alweer uit en ze wilde me terug. Ze kan goed inpakken weet je, dus ik heb echt getwijfeld.’ ‘Nou, ze is een bitch Thomas. Zo laat je je toch niet behandelen?’ ‘Het lijkt makkelijker…Sorry, voor alles. Ook het alleen werken in de truck.’ ‘Shit, we moeten ook echt langzaam klaarmaken. Die stukken moeten op de kamado.’ ‘O, je zei kamado. Je hebt het eindelijk onthouden.’ ‘Rotjong.’ Alice geeft een klap op zijn schouder en staat langzaam op. Thomas pakt haar arm en trekt haar terug naar beneden. Hij twijfelt even, maar pakt dan haar kin en drukt een kus op haar lippen. Hij smaakt zoutig door de tranen. Thomas verbreekt de kus. ‘Sorry, dat had ik niet moeten doen.’ ‘Weet je, ik vind je al leuk vanaf het moment dat je boos werd dat ik op het aanrecht ging zitten. Je strenge blik, je toewijding om alles zo goed mogelijk te doen…Het afstandelijke heeft nu een verklaring.’ Ze slaat haar boven over hem heen en laat zich op zijn schoot zakken. ‘We moeten veel bespreken, ik moet nog een hele toffe jongen teleurstellen, maar ik wil dit avontuur met je aangaan Thomas.’ ‘Meen je dat?’ hij knippert met zijn ogen.‘Zeker, met jou is het altijd leuk. Je maakt niet altijd zulke ochtenden mee en hij kan nog koken ook.’ Thomas pakt haar bij haar zij en kietelt tot ze genade roept.‘Ik wil het met jou proberen, maar langzaam als pulled beef, dan is het zeker smullen geblazen.’

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0
    0
    Mijn winkelmand
    Je winkelmand is leegTerug naar de winkel