Vervolg Lisa's eetfeest, kort feelgoodverhaal
Feelgood

Vervolg Lisa’s eetfeest, kort feelgoodverhaal

Lisa’s eetfeest hoofdstuk 2.

Nadat hoofdstuk 1 goed door jullie werd ontvangen, is hier het vervolg Lisa’s eetfeest kort feelgoodverhaal.
Op dit moment heb ik een aantal hoofdstukken klaar en neem ik jullie graag mee in het schrijfproces. Onderaan het verhaal vind je links naar meerdere korte verhalen en een GRATIS ebook.

Ready? Hier is hoofdstuk 2 Vervolg Lisa’s eetfeest, kort feelgoodverhaal!

‘Dit zijn de laatsten!’ Lisa veegt haar handen af aan haar schort.
‘Weet je zeker dat we genoeg hebben?’ Gwen is diverse keren rondgegaan met grote schalen vol hapjes. Ze weet niet wie de hapjes in de vriezer heeft gestopt, maar een held is het zeker. 
‘De laatste mensen zijn er nog. De rest is met veel bombarie vertrokken. Dat je ze niet gehoord hebt.’ Lisa denkt aan de grootste kwal van de groep. Pieter, mevrouw de Wit’s oogappeltje. Alleen de manier hoe die keek laat haar rillen. Hij was continu aan het zeuren, dat hij nog geen taart mocht, dat de eieren een rare kleur hadden, dat ze vast niet genoeg had. Als hij zijn vriendjes niet had mogen uitnodigen van zijn mama, had zij niet te weinig gehad. Weten ze soms niet dat ze moeten eten voordat ze naar een middagfeest komen? Blijkbaar zijn ze nog gewend aan de kinderpartijtjes, inclusief friet en “ik vertel niet wat we gaan doen, maar vergeet je zwemkleding niet” kaartjes. Ze hoopt dat mevrouw de Wit wel tevreden is, ze heeft geprobeerd haar liefdevolle zoon te negeren, maar sommige mensen…

‘Ik breng deze schaal zelf even rond. Wil jij beginnen met opruimen?’
‘O lekker joh. Er moet opgeruimd worden en je doet het zelf wel even.’
Lisa trekt haar wenkbrauw op. ‘Shit Gwen, zo bedoelde ik het niet…’
‘Gekheid Lies, relax. Jij sluit het feest af, zoals altijd. Ik ruim hier vast op dan kunnen we hopelijk snel naar huis. Ik ben kapot!’ Opgelucht loopt Lisa naar het feestgezelschap. Gwen heeft vaker haar hart voorop de tong liggen, dus ze was even bang echt iets verkeerd te hebben gedaan. Deze dag zorgt voor veel te veel stress, ze heeft nog nooit een tekort gehad, terwijl ze daar altijd zo bang voor is.
‘Nog een hapje meneer?’ ze gaat rond met de schaal met een glimlach. Klant is koning, altijd.
‘Ah, Lisa. We hadden het net over je. Dit zijn meneer en mevrouw Meijer. Ze zijn erg te spreken over je goede zorgen.’
‘Dat is fijn te horen. Dank u wel.’ Ze knikt naar ze terwijl ze verder rond gaat langs de resterende gasten. ‘Ze werkt veel te hard, volgens mij heeft ze amper geslapen voor dit feest. Ik hoop…’

Lisa kan helaas niet horen wat meneer de Wit verder zegt en het zou erg aso zijn om terug te lopen om af te luisteren. Zou het over haar gaan? Ze hoort een schrapende keel gevolgd door ‘Lieve mensen, het is tijd om naar huis te gaan. Ik dank u allen voor uw komst, vergeet ook langs de uitgang de kleine goodiebag niet.’ Lisa slaat haar ogen ten hemel, hier is echt aan alles gedacht. Ze zet de schaal op haar “kraampje” en begint met het verzamelen van afval. ‘Laat dat maar. Verzamel je spullen en ga lekker naar huis.’
‘Maar meneer de Wit…dit hoort bij mijn werk.’ 
‘Ja en bij die van de schoonmaakploeg ook. Je hebt goed werk geleverd. We hebben contact.’ 

Lisa wil tegenspreken, maar deze man weet wat hij wil. Zijn rechte houding, zijn blouse nonchalant in de spijkerbroek, zodat zijn billen goed zichtbaar zijn, maar het niet te strak zit. De mouwen een klein stukje opgerold, ze wappert zichzelf wat frisse lucht toe met een stapel servetten. Als hij iets jonger zou zijn, had ze hem juist tegengesproken in de hoop dat ze daar wat straf voor kreeg. Goed, wellicht iets teveel Fifthy Shades gelezen. Ze begint met het verzamelen van haar eigen spulletjes en wanneer Gwen arriveert is ze eigenlijk al klaar om te gaan.
‘Ik laad dit in, zeg jij gedag? Zal ik vast frietjes bestellen?’ Gwen knipoogt over haar schouder terwijl ze richting de auto loopt.
‘JAAA! Met pindasaus! I love you!’ Lisa werpt een kushandje die Gwen probeert te vangen, terwijl ze bijna over een steen struikelt. Wat is het ook een toffe vriendin. Ze heeft het hart op de tong, maar ook eentje van goud. 

Ze vindt mevrouw en meneer de Wit bij de achterdeur nagenietend met een wijntje. Geen idee eigenlijk waar hun jarige jet is gebleven, maar goed dat is niet haar zorg. Ze zegt hen gedag en dankt voor de goede organisatie. Na een kleine social talk rent ze snel naar de auto.

‘Op naar de frietjes!’ 
‘Oh hell yes! Ik sterf van de honger.’ Lisa werpt een blik naar rechts.
‘Ja, wereldverbeteraar, kindjes in de derde wereld hebben honger, maar ik nu gewoon ook. Gas erop. Ik heb gebeld en over twintig minuten staat ze bij je voor de deur.’ 

De reis verloopt zwijgzaam, zelfs voor Gwen is dat uitzonderlijk. Wat een feest, wat een luxe, wat een gekte. Wanneer ze bijna stilstaan voor Lisa’s huis, trekt Gwen de deur al rijdend open. ‘ALEX! Joehoe….’ Gwen roept en zwaait naar de jongen die met een scooter voor de blok staat. Lisa parkeert de auto, terwijl Gwen een sprintje trekt naar haar huis. Ziet ze dat nou goed. De jongen overhandigd iets en Gwen geeft geld.
Oh Lies je ziet spoken, dat zijn de frietjes gek, ze wrijft de slaap uit haar ogen. Dat uitladen doet ze morgen wel, ze sluit de auto af. Gwen staat nog steeds bij de jongen van de friet. Hij geeft haar snel een zoen op de wang als hij Lisa aan ziet komen en scheurt er op zijn scooter vandoor.
‘Heb ik iets gemist Gwen?’ Gwen schudt driftig haar hoofd. ‘Dat is misschien iets te veel ontkenning, maar vooruit ik heb honger kom op.’ Lisa opent de voordeur en wenkt met haar hoofd om binnen te komen.
‘Zei je nou honger?’ Een paar ogen kijken haar glinsterend aan. Lisa zucht en haalt haar schouders op.
‘Mijn eigen woorden, i know… maar serieus hoeveel trek kan iemand hebben?’ 

Snel gaan de dames naar binnen, Lisa trekt een fles wijn met glazen uit de kast terwijl Gwen het eten uitpakt. Ze nestelen zich op de bank, eten met het bord, of in dit geval bakje, is het fijnste wat er bestaat. ‘Friet sate, en een frikandel speciaal. Jij…bent…de beste!’ tenminste dat gokt Gwen, want Lisa haar mond zit overvol. Ze schuddebuikt het uit. ‘Die honger heb je niet overdreven.’

En? Zijn jullie klaar voor meer vervolg Lisa’s eetfeest,kort feelgoodverhaal?

Lees in tussentijd:
Samen sterk,
Smullen geblazen (incl downloadlink GRATIS ebook),
Winterliefde
Tess en de voetbalvlog (kinderen, hoofdstuk 1)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0
    0
    Mijn winkelmand
    Je winkelmand is leegTerug naar de winkel