Start behandelproces

Het Umcg, eerst bloedprikken en dan melden op de poli. Ze geven een brief mee en dan mogen we wachten. De brief die gaat over bestraling. Ik schrik enorm en we winden ons 45min op. We komen voor een plan en krijgen dit in ons gezicht. De arts mag veel uit gaan leggen.

Die arts dat is dan wel een vriendelijk persoon en legt uit dat ik die brief niet had moeten krijgen. Bestraling is een optie maar moet goed bekeken worden. Daarom is er een afspraak ingepland voor het maken van een Bestralingsmasker. Dat wordt die week nog gedaan en de week erna gaan we starten met de eerste chemotherapie. De arts legt ook goed uit wat de ziekte van Hodgkin nu eigenlijk is. Welke stadia er zijn en hoe deze behandeld worden. Ik zit in stadium 2 eerst A maar die is later bijgesteld naar 2B omdat m’n bezinking van het bloed 50 mag zijn en de mijne 49.liever safe then sorry dus het worden 4 kuren. Dat betekent 8infusen, om de 14 dagen gaan er 4zakken in.

Die vrijdag, nuchter melden want pet scan. Eerst naar de radioloog zij legt uit waarom er zo’n masker gemaakt wordt en wat ze gaan bekijken. Definitief bestralen kunnen ze eigenlijk pas zeggen als de chemo wat begint aan te slaan. Ik word naar een soort gipskamer gebracht waar het masker gemaakt wordt. Geen idee of je claustrofobisch bent, geloof me hierdoor word je het wel. Ik focus me op m’n ademhaling en na 10min is hij compleet gevormd naar m’n hoofd. Ct scan om alles te checken, met masker op die ze vastklikken aan tafel. Het enige wat vrij is, is m’n neus en in mijn geval 2 kleine oogjes, omdat ik anders helemaal gek word.

Volgende afdeling, infuus prikken, radio actief middel erin en een uur lang niet praten veel bewegen etc. De pet scan. Die duurt lang. Dus lang het masker op. Ik focus op m’n ademhaling en samen met een lieverd die elke 5min komt zeggen hoe goed het gaat en dat we bijna klaar zijn kom ik er doorheen. Er wordt nog wat contrastvloeistof ingespoten en het voelt alsof ik m’n hele broek volplas. Niet erg prettig aangezien je ook al op een ijzeren plaat ligt, KOUD!!

Als alles af is en het infuus eruit gaat weet ik niet hoe snel ik Marco op moet gaan zoeken. Ik val hem huilend in de armen, dit heb ik weer overleefd. Op naar de chemo.

Chemo 1 zit er inmiddels in, ik noem het maar 1 en ga door tot nummer 8. Lieve mensen op de afdeling die zorgen dat die 3uur een beetje oké te doen zijn. Disney + en Netflix for the win op dit soort momenten. Het infuus zelf viel deze keer mee. 4 zakken in totaal afgewisseld met zoutoplossing om te spoelen. De dagen erna waren wat pittiger en steeds meer dingen steken de kop op. Tintelende tong, continu slaapgevoel in de vingers en een pijnlijke maag. Emotioneel kan ik het niet altijd aan, tranen vloeien dan ook rijkelijk en ook het vloeken ben ik toch niet verleerd.

1 groot voordeel ik ben dol op het najaar en de winter. Nu alleen nog ff weer kunnen eten zonder buikpijn en dan ga ik m’n best om er verder doorheen te komen. Op naar #doeikanker